حسینیه فاطمیه کاخکی های مقیم تهران

حسینیه فاطمیه کاخکی های مقیم تهران
دراین وبلاگ برنامه ها و فعالیت های مذهبی فرهنگی سیاسی اجتماعی و... حسینیه فاطمیه کاخکی های مقیم تهران و همچنین تفسیر قرآن و روایات اهل بیت (ع) و احکام شرعی و شبهات دینی و.... ارائه می گردد.

۷ مطلب در فروردين ۱۴۰۴ ثبت شده است

 

حجت‌الاسلام والمسلمین محمدحسین فلاح زاده، کارشناس مطرح مسائل فقهی، در گفتگویی به بررسی احکام و آداب مربوط به پرداخت فطریه پرداخته است. آن طور که این محقق دینی شرح می‌دهد، در مصرف فطریه چند مورد هم باید مورد توجه قرار بگیرد. فطریه باید به دست فقیران برسد و افراد بی‌نیاز نباید فطریه دریافت کنند. بنابراین اگر کسی بعد از پرداخت فطریه متوجه شود که گیرنده، فقیر نبوده می‌تواند عین فطریه را از او پس بگیرد و به فقیر بدهد. اما اگر او فطریه را مصرف کرده باشد و یا به هر دلیلی نخواهد فطریه را پس بگیرد، باید دوباره به میزان فطریه خود و افراد تحت تکفلش فطریه را به فقیران بپردازد. البته فطریه به شراب‌خوار هم نباید پرداخت شود. چونصحیح نیست فطریه به کسی داده شود که شراب می‌خورد. حتی اگر فطریه را برای خرید مشروبات الکلی هم صرف نکند، باز هم نباید فطریه به او داده شود. یکی دیگر از افرادی که به فطریه به آن‌ها نمی‌رسد، گناه‌کار است. پس اگر کسی بداند فقیری، فطریه را در راه گناه خرج می‌کند، نباید به او بدهد و اگر داد، باید دوباره به فقیر دیگری بپردازد. در عین حال بعضی از علما، دادن فطریه به بی‌نماز را صحیح نمی‌دانند.

کسانی که باید فطریه بپردازند

اولین سؤالی که درباره پرداخت فطریه مطرح می‌شود، این است که چه کسانی باید زکات فطره را پرداخت کنند؟

فلاح‌زاده: همه کسانی که در زمان غروب شب عید فطر یعنی آخرین روز ماه مبارک رمضان این شرایط را داشته باشند، باید برای خودشان و همه کسانی که نان‌خور او محسوب می‌شوند، فطریه پرداخت کنند. به عبارت دیگر افرادی که این شرایط را دارند، باید هم برای خودشان و هم برای همه کسانی که تحت سرپرستی اقتصادی او هستند و امور زندگی‌شان از طریق دارایی‌های او تأمین می‌شود، به مقدار مشخص زکات فطره را پرداخت کنند.

نکته قابل توجه در این مورد این است که اگر کسی این شرایط را داشت، حتی اگر نامسلمان هم نان‌خور او باشد باید به ازای او هم فطریه بدهد. یعنی باید بالغ، عاقل و هوشیار باشد و در عین حال فقیر هم نباشد.

معافی‌های فطریه

منظور از فقیر چه کسی است؟ درواقع می‌خواهیم بدانیم به چه کسی فقیر می‌گویند که از پرداختن فطریه معاف است؟

فلاح‌زاده: یکی از گروه‌هایی که از پرداختن فطریه معاف هستند، فقرا هستند. به بیان دیگر پرداخت فطریه شامل افراد فقیر نمی‌شود. جالب این است که حتی لازم است که مردم بی‌نیاز فطریه خود را به فقیران بدهند.

اما تعریف دین اسلام از فقیر چیست؟

طبق اسلام، فقیر کسی است که هزینه امرار معاش متعارف یک ساله خودش و نان‌خورهایش را به صورت یکجا و یا به طور متناوب نداشته باشد. پس اگر کسی در شب عید فطر خرجی یک سال را ندارد اما شاغل است و هر ماه درآمدی دارد، فقیر محسوب نمی‌شود.

در عین حال کسی که بیکار است اما خرجی یک سال آینده را دارد، فقیر نیست. اما کسی که بی‌کار است و به اندازه خرجی یک سال آینده‌اش دارایی ندارد، فقیر شمرده می‌شود.

سؤال دیگر این است که وقتی سرپرست خانواده فطریه را پرداخت می‌کند، اعضای خانواده طبیعتاً معاف هستند. درست است؟

فلاح‌زاده: بله.نان‌خورها و یا عیال هم از پرداختن فطریه معاف هستند. برای شناختن نان‌خورها باید دانست که همه کسانی که از نظر اقتصادی و خورد و خوراک به دارایی شخصی وابسته هستند، نان‌خور او به شمار می‌روند. چون او باید هزینه‌های خورد و خوراک و مایحتاجشان را تأمین کند.

اگر نان‌خورهای کسی خودشان شاغل باشند و درآمد داشته باشند، چطور؟ آیا باز هم از پرداخت فطریه معاف می‌شوند؟

فلاح‌زاده: بله. نکته قابل توجه این است که فرقی ندارد نان‌خورها بزرگ یا کوچک، عاقل یا غیر عاقل و مسلمان یا غیر مسلمان باشند. به عبارت دیگر نان‌خوری که غیرمسلمان و یا کم سن و سال باشد هم شامل پرداخت فطریه می‌شود و ولیّ و پرداخت‌کننده مخارج او باید فطریه اش را بپردازد.

فطریه جنین و نوزاد

یک گروه دیگر که لازم نیست برای آن‌ها فطریه پرداخت شود، جنین در شکم مادر است. فطریه دادن برایبچه‌ای که در شکم مادر است و هنوز متولد نشده، واجب نیست چون هنوز نان‌خور کسی محسوب نمی‌شود.

در عین حال نوزادی که بعد از غروب آفتاب آخرین روز ماه رمضان به دنیا بیاید، فطریه ندارد. اما اگر نوزادی در ماه رمضان و قبل از غروب آفتاب آخرین روز این ماه به دنیا بیاید، پدرش یا کسی که مخارج مادر را متحمل می‌شود باید فطریه او را پرداخت کند.

دختری که به خانه شوهر برود

فلاح‌زاده: اگر دختری قبل از غروب آفتاب آخرین روز ماه رمضان به خانه شوهر برود و به طور رسمی زندگی مشترک خود را شروع کند، فطریه اش بر عهده شوهر است. اما اگر بعد از غروب آفتاب آخرین روز ماه رمضان به خانه شوهر برود، پدرش باید فطریه او را بپردازد. به عبارت دیگر دختری که عقد کرده ولی در خانه پدر زندگی می‌کند، فطریه اش بر عهده پدر است، مگر اینکه قبل از غروب آفتاب آخرین روز ماه رمضان به خانه شوهر برود.

فطریه مهمان شب عید فطر

یکی دیگر از مواردی که مورد سؤال تعدادی زیادی از مردم قرار می‌گیرد، فطریه مهمان است. آیا میزبان باید فطریه مهمان خود را پرداخت کند و یا فطریه بر عهده خود آن‌هاست؟

فلاح‌زاده: در مورد فطریه کسی که در شب عید فطر و قبل از غروب آفتاب آخرین روز ماه رمضان مهمان می‌شود، نظرات گوناگونی داده شده که به چند نمونه از آن‌ها اشاره می‌کنیم:

امام خمینی رحمه‌الله: فطریه مهمانی که قبل از غروب شب عید فطر با رضایت میزبان وارد شده و نان‌خور حساب شود بر میزبان واجب است.

آیت‌الله خامنه‌ای: با یک شب مهمان،‌ نان‌خور حساب نمی‌شود.

آیت الله بهجت رحمه‌الله: اگر مهمان قبل از برآمدن هلال ماه شوال برای خوردن غذا آمده باشد – ولو بعداً نتواند غذا صرف کند – فطریه اش بر میزبان واجب است.

آیت‌الله مکارم شیرازی: اگر میهمان فقط برای شب عید دعوت شده، فطریه اش بر میزبان واجب نیست.

آیت الله صافی گلپایگانی: اگر مهمان قبل از غروب شب عید فطر وارد شود و بگویند امشب نان او را داده – هرچند نان‌خور حساب نشود- [بر میزبان] واجب است.

آیت الله سبحانی: فطریه مهمانی که قبل از غروب شب عید فطر با رضایت صاحب‌خانه وارد شده و عرفاً نان‌خور میزبان‌ حساب می‌شود، بر میزبان واجب است.

این نکته را هم به یاد داشته باشید که اگر شخصی چند روز پیش از عید فطر وارد خانه میزبان شود و تا عید فطر مهمان او باشد، در نظر تمام علما نان‌خور میزبان است و بنابراین میزبان باید فطریه اش را بپردازد.

مقدار فطریه

بعد از مشخص شدن شرایط پرداخت فطریه، این سؤال پیش می‌آید که میزان فطریه چقدر است؟

فلاح‌زاده: فطریه شامل چند مورد می‌شود که هر کسی باید به ازای خودش و نان‌خورهایش مقدار یک صاع که تقریباً معادل سه کیلو است، از یکی از این موارد را بپردازد. البته بهتر این است که از این میان، آن موردی انتخاب شود که در آن شهر یا منطقه بیشتر مردم از آن تغذیه می‌کنند. نکته قابل توجه این است که پرداخت‌کننده فطریه می‌تواند پول یکی از اجناس را هم بپردازد.

در مجموع سه کیلو گندم، سه کیلو جو، سه کیلو خرما، سه کیلو برنج، سه کیلو کشمش یا سه کیلو ذرت به عنوان فطریه برای هر نفر تعیین شده‌اند که هر خانواده‌ای بر اساس قوت غالب خود از این موارد باید پرداخت کند.

زمان پرداخت فطریه

برای پرداخت فطریه چه زمانی باید اقدام کنیم؟ آیا می‌توان قبل از رسیدن عید فطر برای این کار اقدام کنیم؟

فلاح‌زاده: باید بدانیم که پرداخت فطریه در ماه رمضان صحیح نیست.

اگر کسی در طول ماه رمضان فطریه خود و خانواده‌اش را پرداخت کرده، چه باید کند؟

فلاح‌زاده: باید بعد از تمام شدن ماه مبارک، دوباره فطریه را بپردازد. چون زمان دقیق پرداخت فطریه، بعد از آخرین غروب ماه رمضان است. به همین دلیل فطریه را در دو زمان می‌توان پرداخت کرد: یکی قبل از نماز عید فطر است که اگر کسی می‌خواهد نماز عید فطر را به جا بیاورد، احتیاطاً قبل از نماز عید، فطریه اش را پرداخت کند.

دوم بعد از نماز عید فطر تا اذان ظهر است که اگر کسی قصد اقامه نماز عید فطر را ندارد، تا زمان اذان ظهر عید فطر فرصت دارد که فطریه اش را پرداخت کند.

حال اگر کسی به هر دلیلی موفق نشد تا موقع اذان ظهر عید فطر، فطریه اش را پرداخت کند، چه؟

فلاح‌زاده: در این شرایط باید در اولین فرصت ممکن این کار را انجام بدهد. البته در این حالت نباید نیت ادا یا قضا کند.

فطریه سادات و غیر سادات

برای پرداخت زکات فطره، به فطریه سادات هم اشاره می‌شود. منظور از فطریه سادات چیست؟

فلاح‌زاده: برای پرداخت فطریه به سادات و غیر سادات باید به سرپرست خانواده توجه کرد. اگر سرپرست خانواده سید نباشد، در این صورت نمی‌تواند فطریه اش را به سید بدهد. حتی اگر یک یا چند نفر از افراد تحت تکفل او سید باشند. به عنوان مثال مردی که هزینه مادر سیده‌اش را می‌پردازد یا سرپرست کودکی از خانواده سادات است، باز هم به این دلیل که خودش سید نیست، باید فطریه را به غیر سادات بپردازد.

اما اگر سرپرست خانواده‌ای سید باشد، در این صورت می‌تواند فطریه خودش و افراد تحت تکفلش را به سادات یا غیر سادات بپردازد. همچنین اگر یک یا چند نفر از افراد تحت تکفل او از غیر سادات باشند، باز هم ملاک اصلی سرپرست خانواده است.

محل اصلی مصرف فطریه

فطریه ای که پرداخت می‌کنیم در چه مواردی استفاده می‌شود؟

فلاح‌زاده: در مورد محل اصلی مصرف فطریه هم باید به نظرات مراجع عظام تقلید مراجعه کرد که دو نظر را ارائه داده‌اند. از یک طرف طبق نظر امام خمینی رحمه‌الله و بعضی از مراجع عظام تقلید، فطریه را می‌توان در تمام هشت موردی که زکات مال در آن مصرف می‌شود پرداخت کرد. یعنی شامل:

۱- فقیران

۲- مسکینان: یعنی افرادی که وضعیت اقتصادی‌شان از فقیران هم بدتر است.

۳- مسافرانی که در راه مانده و خرج برگشت به شهر خود را ندارند.

۴- بدهکارانی که نمی‌توانند قرض خود را بپردازند.

۵- در راه خدا: یعنی در تمام کارهای خیری که سود و نفع آن به عموم مسلمین برسد. مانند ساختن و تعمیر مسجد، راه، پل، مدرسه و بیمارستان و …

۶- کافرانی که با دادن زکات به اسلام ترغیب می‌شوند یا در جنگ به مسلمانان کمک می‌کنند.

۷- پرداخت به نائب امام یا کارمندان حکومت اسلامی که مأمور جمع‌آوری زکات و رساندن آن به نیازمندان است.

بعضی از علمای شیعه مانند آیات عظام صافی گلپایگانی، مکارم شیرازی و نوری همدانی هم معتقد هستند که فطریه مخصوص فقیران و مسکینان شیعه است و لازم نیست آن را در موارد دیگر هزینه کرد. به عنوان مقال آیت الله مکارم شیرازی در این باره تأکید کرده‌اند که: «زکات فطره برای شیعیان نیازمند باید مصرف شود. اما در صورت داشتن این شرط مثلاً می‌توان به زلزله‌زدگان نیز پرداخت کرد.»

در عین حال مستحب است هر کسی فطریه خود و خانواده‌اش را در وهله اول به اقوام و خویشاوندان فقیرش بدهد و اگر در میان آن‌ها فقیری نباشد، به همسایه فقیر یا اهل علم و فضیلت و تقوا که فقیر هستند، بپردازد.

موارد استثنا در مصرف فطریه

اگر فطریه را پرداخت کردیم ولی بعد از پرداخت متوجه شدیم فرد دریافت‌کننده فقیر نبوده، چه باید کنیم؟ آیا باید دوباره فطریه را به فقیر پرداخت کنیم؟

فلاح‌زاده: در مصرف فطریه چند مورد هم باید مورد توجه قرار بگیرد. یکی همین مورد سؤال شما است. چون همان طور که اشاره شد، فطریه باید به دست فقیران برسد و افراد بی‌نیاز نباید فطریه دریافت کنند. بنابراین اگر کسی بعد از پرداخت فطریه متوجه شود که گیرنده، فقیر نبوده می‌تواند عین فطریه را از او پس بگیرد و به فقیر بدهد. اما اگر او فطریه را مصرف کرده باشد و یا به هر دلیلی نخواهد فطریه را پس بگیرد، باید دوباره به میزان فطریه خود و افراد تحت تکفلش فطریه را به فقیران بپردازد.

البته فطریه به شراب‌خوار و گناهکار هم نباید پرداخت شود. چون صحیح نیست فطریه به کسی داده شود که شراب می‌خورد. حتی اگر فطریه را برای خرید مشروبات الکلی هم صرف نکند، باز هم نباید فطریه به او داده شود. یکی دیگر از افرادی که به فطریه به آن‌ها نمی‌رسد، گناه‌کار است. پس اگر کسی بداند فقیری، فطریه را در راه گناه خرج می‌کند، نباید به او بدهد و اگر داد، باید دوباره به فقیر دیگری بپردازد.

نکته قابل توجه این است که بعضی از علما، دادن فطریه به بی‌نماز را صحیح نمی‌دانند. در عین حال گروهی از علما هم عقیده دارند که انتقال دادن فطریه از یک شهر به شهر دیگر صحیح نیست. یعنی هر کسی باید فطریه اش را به فقیران شهر خودش بپردازد.

منبع: شبکه اجتهاد (شعبه خراسان دفتر تبلیغات اسلامی)

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ فروردين ۰۴ ، ۰۹:۱۸

  سوال: چرا در زمان قدیم رویت ماه اول رمضان و آخر آن ساده بود و این حرف‌ها که امروزه درست شده است، را نداشت؟ 

پاسخ این پرسش را در کلامی از حضرت علی علیه السلام می‌یابیم: 

حضرت علی علیه السلام فرمود: 

زمانی بر مردم خواهد آمد که چند گناه بزرگ و عمل زشت در بین آنها پدید می‌آید؛ 

1/کارهای زشت آشکار می‌گردد و معمولی می.شود. 

2/پرده‌های عفت و شرم پاره می‌گردد. 

3/زناکاری و تجاوزهای ناموسی علنی می‌شود. 

4/مال‌های یتیمان را حلال می‌شمارند و می‌خورند. 

5/رباخواری شیوع پیدا می‌کند. 

6/در کیل و وزن‌ها، کم و کاست می‌کنند. 

7/شراب را به اسم نبیذ حلال شمرده و می‌خورند. 

8/رشوه را به عنوان هدیه و شیرینی می‌گیرند. 

9/به نام امانت‌داری خیانت می‌نمایند. 

10/مردها خود را به شکل زنان و زنان خویش را به صورت مردها درمی‌آورند. 

11/به احکام و دستورات نماز بی اعتنائی می‌کنند. 

12حج خانه خدا را برای غیر خدا (برای ریا و یا تجارت) بجا می‌آورند. 

سپس ادامه داد: کیفر این زشتی‌ها این است که خداوند آنها را از فیوضات خود محروم می‌کند، تا جائی که ماه (شوال) برای آنها مخفی می‌شود به طوری که گاهی دو شبه دیده می‌شود (که معلوم می‌شود روز عید فطر را به عنوان ماه رمضان روزه گرفته‌اند با اینکه روزه آن حرام بوده است) و زمانی شب اول رمضان مخفی می‌شود، که دو روز آن را روزه نگرفته و به عنوان آخر ماه شعبان می‌خورند و روز عید فطر را به خیال آخر ماه رمضان روزه می‌گیرند.  

در این وقت باید ترسید از اینکه خداوند به طور ناگهانی آنها را کیفر کند (مانند زلزله و طوفان و سیل). 

چراکه به دنبال آن کارها، بلاها مردم را فرا می‌گیرد، تا جایی که کسانی صبح سالم هستند ولی شب در دل خاک و قبر آرمیده‌اند و گاهی شب سالمند و بامدادان جزء مردگان هستند. 

وقتی چنین روزگاری پیش آمد، لازم است انسان همیشه وصیت کرده باشد که مبادا بلایی بر او فرود آمده و بدون وصیت بمیرد و واجب است نماز را در اول وقت آن بخواند چون ممکن است تا آخر وقت زنده نباشد. هر یک از شما آن زمان را درک کرد بدون وضو نخوابد و اگر برایش امکان دارد همیشه با وضو باشد چه ترس آن است که مرگ ناگهانی برسد، لذا خوب است با وضو باشد که روح با طهارت خدا را ملاقات نماید. من شما را ترساندم اگر بترسید و آگاه نمودم، اگر آگاه گردید و شما را پند دادم چنانچه پند گیرید پس در پنهانی و آشکار، از خدا بترسید و نباید کسی از شما بمیرد، مگر اینکه مسلمان باشد، زیرا هر کس به جز اسلام آئینی داشته باشد از او پذیرفته نیست و در آخرت زیان‌کار است. 

منبع: بحارالانوار؛ جلد ۹۶؛ صفحه ۳۰۳؛ باب ۳۷؛ ما یثبت به الهلال و أن شهر رمضان ینقص أم لا و حکم صوم یوم الشک

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ فروردين ۰۴ ، ۰۹:۱۴

  چرا مراجع در رویت ماه اختلاف دارند؟ 

در روزهای نزدیک به عید فطر سوال‌های زیادی برای مردم در خصوص اختلاف مراجع در رویت هلال ماه پیش می‌آید. 

به عنوان مثال: 

آیا مراجع همدیگر را قبول ندارند؟ 

آیا مراجع به گفته هم یقین نمی‌کنند؟ 

مگر می‌شود مرجعی از یک کشور دیگر ماه را ببیند؟ و… 

پاسخ به این سوالات بسیار راحت است. مراجع همدیگر را کاملا قبول دارند اما مبنای این بزرگواران در رویت هلال متفاوت است. 

ما در اینجا به بیان برخی از نظریاتی می‌پردازیم که مشهورتر است: 

1/بعضی از مراجع عظیم الشأن فعلی، رؤیت هلال با چشم مسلح را در ثبوت اول ماه کافی می‌دانند. 

2/اما گروهی دیگر از این بزرگواران فقط رؤیت با چشم غیر مسلح را درست می‌دانند. 

3/مبنای برخی دیگر از آنان در ثبوت اول ماه، اشتراک در شب (به این معنی که در لحظه رؤیت هلال در نقطه‌ای از زمین، ماه جدید برای سایر نقاطی هم که در شب قرار گرفته‌اند، ثابت می‌شود). 

4/مبنای عده‌ای دیگر اشتراک آفاق است (به این معنی که در هر کجای زمین هلال دیده شود، اول ماه برای تمام نقاط زمین شروع می‌گردد). 

5/اما جمع دیگری از مراجع بزرگوار نیز هستند که هم قائل به اختلاف آفاق هستند و هم بر رؤیت با چشم غیر مسلح تأکید دارند. 

6/نظر دیگری که هست این است که اگر منطقه‌ای که در آن منطقه ماه دیده شده در شرق منطقه شما قرار داشته باشد برای منطقه شما هم حجت است. 

به هر حال این اختلاف امری بسیار طبیعی است مثل اختلاف در بقیه ابواب فقه و وظیفه ما هم تقلید از اعلم است.

منبع : منبرک

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ فروردين ۰۴ ، ۰۹:۱۱

این سؤال یکی از مقلدان از دفتر آیت‌الله خامنه‌ای در آستانه عید سعید فطر است.

آیت‌الله خامنه‌ای درباره فطریه سال ۱۴۰۴ فرمودند: مکلف باید برای خودش و کسانی که نان خور او هستند، هر نفری یک صاع (تقریباً سه کیلو) گندم یا جو یا خرما یا کشمش یا برنج یا ذرت و مانند این ها به مستحق بدهد و اگر پول یکی از این ها را هم بدهد کافی است.

بر این اساس مبلغ زکات فطره امسال (۱۴۰۴) به قیمت گندم برای هر نفر، حداقل «هفتاد و پنج هزار تومان» است.

 

دفتر رهبر معظم انقلاب سال گذشته مقدار زکات فطره را مبلغ ۶۰ هزار تومان اعلام کرده بودند.

مقلدان دیگر مراجع هم باید زکات فطره را بر اساس نظر مرجع خود به فقیر و یا به دفتر مرجعشان پرداخت کنند.

 

آیت‌الله مظاهری مبلغ فطریه برای قوت غالب گندم را حدود هفتاد تا هشتاد هزار تومان اعلام کرد. در خصوص سایر مواد غذایی با توجه به اینکه قیمت آنها در شهرهای مختلف متفاوت است مؤمنین می‌توانند معادل مقادیر مذکور را براساس قیمت محل زندگی خود بپردازند.

آیت‌الله سیستانی هم فطریه امسال را بر این اساس اعلام کرد: مبلغ فطریه بدل از آرد یکصد هزار تومان و برای فطریه بدل از برنج ایرانی پانصد هزار تومان و فطریه بدل از برنج غیر ایرانی، دویست هزار تومان است.

 

آیت‌الله شبیری زنجانی هم درباره فطریه امسال بیان کرد: شخصی که پرداخت زکات فطره بر او واجب است باید برای خودش و کسانی که نانخور او هستند، هر نفری یک صاع تقریبا ۳ کیلو و ۶۰۰ گرم از خوراکی‌های رایج در منطقه خود مانند گندم، برنج و… یا مبلغ آن را به عنوان فطریه بپردازد.

آیت‌الله‌ مکارم‌شیرازی زکات فطره بر مبنای قوت غالب گندم را مبلغ ۸۰ هزار تومان و بر مبنای قوت غالب برنج، مبلغ سیصد هزار تومان اعلام کرد. کفاره روزه غیر عمد مبلغ ۲۰ هزار تومان است که باید به صورت نان تهیه و پرداخت شود، همچنین کفاره روزه عمد مبلغ یک میلیون و دویست هزار تومان است.

آیت‌الله نوری همدانی فطریه را بر اساس قیمت گندم ۸۰ هزار تومان، برنج ایرانی حدود ۴۵۰ هزار تومان و برنج غیر ایرانی ۲۰۰ هزار تومان اعلام کرد. در ضمن اگر در منطقه محل سکونت اجناس ذکر شده قیمت دیگری دارد باید به قیمت منطقه خود محاسبه کنند. کفاره غیر عمد برای هر روز ۲۰ هزار تومان و کفاره عمد برای هر روز یک میلیون و دویست هزار تومان است.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۰ فروردين ۰۴ ، ۱۰:۰۶

به موارد زیر نمى ‏توان فطریه داد: 

1/به پدر و مادر 

2/فرزند و نوه فقیر 

3/متجاهر به فسق.(کسی که آشکارا گناه میکند) 

4/غیر سید به سید. 

5/به کسى که فقیر نیست. 

6/کسى که فطریه را در جهت معصیت مصرف مى ‏کند.

منبع : احکام دو دقیقه ای

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۰ فروردين ۰۴ ، ۰۹:۵۵

ما ایرانی هستیم و نباید از عربها پیروی کنیم، کوروش کبیر می گفت: عرب پرستی در آیین ما نیست.

پاسخ:

اگر منظور شبهه کننده این است که ایرانیان از آداب و رسوم خاص عرب‌ها پیروی می‌کنند؛ بطلان چنین ادعایی واضح است؛ زیرا ایرانیان از آداب و رسوم خاص عرب‌ها پیروی نمی‌کنند، اگرچه استفادة ملّت‌ها از آداب و رسوم ممدوح و پسندیدة یکدیگر، مانعی ندارد.

و اگر منظور این است که ایرانیان از دینی پیروی می‌کنند که به زبان عربی نازل شده است، در پاسخ می‌گوییم: این عمل، پیروی از قوم عرب نیست. بلکه پیروی از دستورهای پروردگار متعال است. این دستورها در هر منطقه‌ای به زبان مردم همان منطقه نازل می‌شد؛ اما به یک قوم یا قبیله اختصاص نداشت و برای همه بشر بود؛ زیرا دین قوانین کلّی الهی برای زندگی بشر است و با تفاوت منطقه، زبان‌ها و … تغییر نمی‌کند و همه باید از آن پیروی کنند. مردم عصر حضرت موسی (ع) یا عیسی (ع) به هر زبانی که بودند وقتی پیام تورات یا انجیل به آنان می‌رسید ‌باید به آن عمل می‌کردند، قرآن کریم نیز تورات را نور و هدایت همه مردم معرفی می‌کند و می‌فرماید: «مَنْ أَنْزَلَ الْکِتابَ الَّذی جاءَ بِهِ مُوسى‏ نُوراً وَ هُدىً لِلنَّاس‏(انعام: 91)؛ چه کسى کتابى را که موسى آورد، نازل کرد؟! کتابى که براى مردم، نور و هدایت بود»، آیا این معقول است که بگوییم: در زمان حضرت موسی ع یا عیسی ع فردی که به زبان دیگری سخن می‌گفت، به دلیل تفاوت در زبان می‌توانست از پیروی این ادیان و دستوارت آنان سر باز زند؟ دین اسلام هم اختصاص به زبان یا قوم خاصی ندارد؛ اگر چنین بود پیامبر اسلام سران دیگر سرزمین‌ها مثل ایران و روم را به اسلام دعوت نمی کرد، یا اسلامِ افرادی مانند سلمان فارسی را نمی‌پذیرفت. علامه طباطبایی در این باره می‌فرماید: « اینها اقوامى که اهل زبان خود نبوده‏اند را نیز دعوت مى‏کردند، مثلا  ابراهیم خلیل با اینکه خود،” سریانى” زبان بود، عرب حجاز را به عمل حج دعوت نمود، و موسى با اینکه” عبرى” بود، فرعون و قوم او را که” قبطى” بودند به ایمان به خدا دعوت فرمود، و پیغمبر بزرگوار اسلام هم یهود عبرى زبان و نصاراى رومى زبان و غیر ایشان را دعوت فرمود، و هر که از ایشان که ایمان مى‏آورد ایمانش را مى‏پذیرفت، همچنین دعوت نوح، که از قرآن کریم، عمومیت دعوت او استفاده مى‏شود، و دیگران‏».1*

علاوه بر این، متون قطعی دین اسلام دلالتی بر اختصاصی بودن آن به عرب‌ها ندارد، بلکه بعکس شاهدی بر عمومیّت دین اسلام برای همه بشر است، برای نمونه:

  1. قرآن کریم هیچ‌گاه قوم عرب را به صورت خاص مخاطب قرار نداده است، بلکه مخاطب قرآن همواره عموم مردم هستند که به صورت « یا أَیُّهَا الْإِنْسان‏ »، «یا بَنی‏ آدَم‏ »، «یا أَیُّهَا النَّاسُ»، « یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا» آمده است.
  2. قرآن کریم خود را هدایت برای عرب معرفی نمی‌کند، بلکه هدایت برای همه انسان‌ها معرفی می‌نماید و می‌فرماید: « شَهْرُ رَمَضانَ الَّذی أُنْزِلَ فیهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاس وَ بَیِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَى‏ وَ الْفُرْقَان‏‏(بقره: 185)؛ (روزه، در چند روز معدودِ) ماهِ رمضان است؛ ماهى که قرآن، براى راهنمایى مردم، و نشانه‏هاى هدایت، و فرق میان حق و باطل، در آن نازل شده است‏‏» و نیز می‌فرماید: «تَبارَکَ الَّذی نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى‏ عَبْدِهِ لِیَکُونَ لِلْعالَمینَ نَذیراً(سورۀ فرقان: 1)؛ زوال ناپذیر و پر برکت است کسى که قرآن را بر بنده‏اش نازل کرد تا بیم‏دهنده جهانیان باشد» و می‌فرماید: «وَ ما هُوَ إِلاَّ ذِکْرٌ لِلْعالَمین‏(قلم: 52)؛ در حالى که این (قرآن) جز مایه بیدارى براى جهانیان نیست‏».
  3.  خداوند متعال در قرآن کریم پیامبر گرامی اسلام (ص) را هدایت برای همه جهانیان معرّفی می‌کند و می‌فرماید: «وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلاَّ کَافَّةً لِلنَّاسِ بَشیراً وَ نَذیراً وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا یَعْلَمُون‏»(سبأ: 28)؛ و ما تو را جز براى همه مردم نفرستادیم تا (آنها را به پاداش‌هاى الهى) بشارت دهى و (از عذاب او) بترسانى؛ ولى بیشتر مردم نمى‏دانند!»؛ «قُلْ یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنِّی رَسُولُ اللَّهِ إِلَیْکُمْ جَمیعاً(اعراف: 158)؛ بگو: «اى مردم! من فرستاده خدا به سوى همه شما هستم‏».
  4. برخی آیات دلالت بر جاودانگی قرآن می‌کنند که این نیز دلیل بر جهانی بودن قرآن برای همه مردم در همه دوران است: «وَ أُوحِیَ إِلَیَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَکُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغ‏(انعام :19)؛ و این قرآن بر من وحى شده، تا شما و تمام کسانى را که این قرآن به آنها مى‏رسد، بیم دهم (و از مخالفت فرمان خدا بترسانم)». اینکه قرآن بیم و هشداری برای تمام کسانی باشد که پیامش به آنان برسد علاوه بر اینکه دلیل بر جاودانگی قرآن است، دلیلی بر فراگیر بودن آن برای همگان نیز می‌باشد.

بنابر این دین اسلام اختصاص به قوم عرب نداشته و هدایت برای همه جهانیان است و ایرانیان نیز عرب‌پرست نیستند، بلکه خداپرست بوده و از دستورات خداوند متعال و دین جاودانة اسلام اطاعت می‌کنند که از طریق وحی و به زبان عربی بر پیامبر اسلام (ص) برای هدایت همه بشریّت نازل شده است.

1*ر.ک: محمدحسین طباطبایى، ‏ترجمه تفسیر المیزان‏، مترجم: محمد باقر موسوى، قم،  دفتر انتشارات اسلامى جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، ج 12، ص 19.

منبع:مرکز پاسخگویی به سوالات و شبهات دینی

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۹ فروردين ۰۴ ، ۰۱:۰۹

اگر به دلیلی غیر از بیماری نیاز پیدا کردی روزه را نگیری 21/5 کیلومتر از خانه دور شو روزه را افطار کن و بازگرد. 

آخر این چه حکمی است؟بیرون رفتن از خانه چه تغییری در جسم و روح و مال و زمان ایجاد میکند؟غیر از اتلاف وقت هیچ نیست!!! 

پاسخ: 

مسافرت در ماه رمضان به قصد فرار از روزه مکروه است، اما حرام نیست، شرط خارج شدن از وطن برای خوردن روزه پیش از ظهر است، یعنی فردی که می‌خواهد به سفر برود، تا پیش از ظهر اگر وطن خود را ترک کرد، روزه‌اش را می‌تواند بخورد وگرنه اگر اذان ظهر را در وطن بماند و پس از اذان بخواهد به سفر برود، دیگر حق خورردن روزه را ندارد، حتما باید روزه بگیرد. اما اینکه سوال فرموده اند بیرون رفتن از خانه چه تغییری در جسم و روح و مال و زمان ایجاد می کند درکش آنقدر ساده و توضیحش آنقدر سهل است که شاید مثل طرح همین سوال به قول سوال کننده مسخره باشد. 

شریعت اسلام به دلایلی که یکی از آنها تامین رفاه حال مسافر است.در عبادات مسافر تخفیف قائل می شود تا مسلمان مسافر در سفر به خاطر انجام عبادات به سختی و مشقت دچار نشود. 

مواردی مثل بیماری و اضرار به نفس از جمله مواردی هستند که شخص بدون گناه و کفاره می توانند روزه نگیرند تا بعد از برطرف شدن بیماری. 

حال اگر شخصی به دلیلی غیر از اینها از وطن خود خارج می گردد تا مشمول حکم مسافر گشته و از تخفیفات آن استفاده کند' هر چند کاری مکروه انجام داده اماشریعت اسلام نه گردن شخص را می زند نه قضای روزه از گردن شخص بر میدارد. 

این در واقع یک استفاده حقوقی از قانون روزه مسافر است.مثل بسیاری از شگرد های حقوقی که امروزه وکلا از آن استفاده می کنند ونه تنها خلاف قانون نیست بلکه شرایطی را فراهم می آورند تا مشمول یک قانون خاص شوند. 

حال اگر طراح سوال آنرا مسخره می دانند بهتر است با افرادی که به هر دلیلی از این حکم استفاده می کنند صحبت کنند تا مجابشان کنند که چرا از وطن خود خارج می شوند تا مشمول حکم مسافر شوند.و از دین مبین نیز این توقع را نداشته باشند تا برای این اشخاص مجازات و تنبیه در نظر بگیرد زیرا: هر عقل سلیمی تایید خواهد کرد که اگر شخصی قصد روزه خواری عمدی و ترک دستور خداوند داشته باشد هیچ وقت این زحمت را به خود نمی دهد تا از شهر خارج شود و مشمول حکم مسافر گردد بلکه بدون تعارف چنانچه امروزه به وفور شاهد آن هستیم!! روزه نخواهد گرفت و حکم خداوند را زیر پا خواهد گذاشت. 

نکته آخر اینکه وقتی تفکر و منطق قفل شده باشد ساده ترین و قابل درک ترین مسائل مسخره و دور از ذهن خواهند نمود.

منبع : احکام دو دقیقه ای

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۷ فروردين ۰۴ ، ۱۳:۲۸