به مناسبت ولادت حضرت زینب سلام الله علیها و روز پرستار
اجر پرستار
عنِ الصَّادِقِ عَنْ آبَائِهِ علیهم السلام عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلی الله علیه و آله:
منْ سَعَى لِمَرِیضٍ فِی حَاجَهٍ قَضَاهَا أَوْ لَمْ یَقْضِهَا خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ کَیَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْأَنْصَارِ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی یَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنْ کَانَ الْمَرِیضُ مِنْ أَهْلِ بَیْتِهِ أَ وَ لَیْسَ ذَاکَ أَعْظَمَ أَجْراً إِذَا سَعَى فِی حَاجَهٍ مِنْ أَهْلِ بَیْتِهِ قَالَ نَعَم
امام صادق علیه السلام از پدران بزرگوارشان، از پیامبر صلی الله علیه و آله نقل فرمودند:
هر که از بیمارى، پرستاری کند و در کارش کوشش کند چه موفق شود و چه نشود؛ از گناهانش بیرون آید، مانند روزى که از مادرش متولد شده است.
مردى از انصار عرض کرد یا رسول الله پدر و مادرم قربانت اگر بیمار از خاندانش باشد اجر بیشترى ندارد که در کار او تلاش کند؟
فرمود: چرا.
منبع: وسائل الشیعه، جلد ۲، صفحه: ۴۲۷
قطعا مهمترین خاندان انسان والدین او هستند.
داستان:
فقیه بزرگ، شیخ اعظم انصاری، مادرش را تا نزدیک حمّام به دوش مىگرفت و او را به زن حمامى سپرده، مىایستاد، تا بعد از پایان کار او را به خانه برگرداند.
هر شب به دست بوسى مادر مىآمد، و صبح با اجازه او از خانه بیرون مىرفت.
پس از مرگ مادر به شدت مىگریست، فرمود: گریهام براى این است که از نعمت بسیار مهمى چون خدمت به مادر محروم شدم.
شیخ پس از مرگ مادر با کثرت کار و تدریس و مراجعات تمام نمازهاى واجب عمر مادرش را خواند، با آنکه مادر از متدیّنههاى روزگار بود.
منبع : منبرک
